در غبار حیرت غزلهایم

پنهان می شوی

وقتی می سرایمت

حوای من!

 از بهشتت بیرون بیا

گندمی که تو سالها پیش

 در دهانم ریختی

   امروز

 بی منت باران

 در دامنه های یک صبح

خرمن، خرمن

آغاز شده اند

   من نمی دانم شروع شبنم کجاست

 حتی رنگ نگاه نیز

 ولی می دانم

       وقتی تو آغاز شدی

من نمازم را به نیت چشمان تو قامت بسته بودم

!! نوشته شده توسط علی مطهری | 12:59 | چهارشنبه دوازدهم اردیبهشت 1386 •

 

 

 

      رها نمی کنند

 

  سایه های شوم

 

عبور مرا

 

تا آسمانی هایت را

 

دربقچه ای از شیدایی

 

بپیچم    

 

و دوباره چوپان شوم

 

  هی کنم

 

ترانه های رمیده ام را

 

به خلوت شاعرانه ات

 

جایی که

         

            که خدا غزل های نا سروده ام را تقطیع می کند

 

می دانی !

 

زلال نگاهت

 

شعله ورم می کند

 

وقتی از تشنگی سیراب می شوم؟

 

اگر مجالی بود

  

می خواهم روزه هایم را  در چشمان تو افطار کنم

 

تا بهشت

!! نوشته شده توسط علی مطهری | 12:23 | پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386 •